نه هر که سر بتراشد قلندری داند

بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند
…اما مسیر جاده به بن بست می رود…

یادم باشد بیراهه نروم،حتی اگر جاده بی سر و ته به نظر رسید و رفتن بی دلیل…حتی اگر کویر شد و زمستان تمام شد و بهار نیامد

یادم باشد گذشته را تکرار نکنم

یادم باشد گذشته اگر خواست پایش را از گلیمش درازتر کند ، قلم پایش را بشکنم

یادم باشد آینده ی خوبی وجود ندارد،اگر حال خوبی نداشته باشم

یادم باشد فردا همین امروز است،همه اگر نشسته باشیم  ،پس چرا فردا باید بهتر از امروز باشد؟

یادم باشد عاشق خودم باشم،براستی لذت واقعی چیزی در درون است

یادم باشد تا می توانم از قید و بند  دیگران رهاتر و رهاتر شوم

یادم باشد  فقط بروم ،نه به امید جایی رسیدن ،که رسیدن خود رفتن است

یادم باشد شعار دادنم به جای زبانم ،در رفتارم باشد

یادم باشد عاشق  آرمان هایم باشم ،و برایشان هر بهایی بپردازم

یادم باشد آنقدر احمق باشم که به هر منطقی که پای جبر را وسط کشاند نه بگویم

وسرخوشانه معتاد امید باشم

یادم باشد شب ها از آنچه روزها در دوروبرم  میبینم بدخواب شوم

یادم باشد عاشق فهمیدن ،زیبایی ،موسیقی،بهار،دریاو مادرم باشم

یادم باشد آنقدر منطقی نباشم که گریه کردن از یادم برود

یادم باشد عاشق انسان باشم ،فارق از متعلقاتش

یادم باشد» دشمن حقیقت اعتقاد است ،نه دروغ*»

یادم باشد عاشق حقیقت باشم ،حتی اگر من در دایره ی آن نباشم

یادم باشد از محافظه کار بودن فرار کنم

یادم باشد تنها تسلیم زور استدلال شوم و تنها زورم همان استدلالم باشد

یادم باشد «اگر حق را نمی توان استقرار بخشید می توان اثبات کرد**»

برمن خورده نگیر.

اگر توهم است،بگذار در توهمش خوش باشم

.

*نیچه

**دکتر شریعتی